بوها

توی کشوری که وقتی اومدی بوی مایع ظرفشوییش و صابونهاش هم جدید بود و نا آشنا و تو رو به یاد هییچ خاطره ای نمی نداخت ، خیلی حس خوبیه شب نشینی جایی بری که بهارنارنج های چاییش بهارنارنج های اردیبهشت شیراز و سبزی سبزی پلوش ، بوی کشورت باشه .این بوها,ی آشنا توی غربت کمیابند . آدم میتونه به خیلی چیزها مثلا رانندگی از سمت چپ جاده و پریزهای سه شاخه ی اینجا عادت بکنه و قبلیهارو فراموش . اما از یاد بردن بوها,ی قدیمی که چهل و اندی از عمرت بهشون عادت کردی کمی سخته و نمیدونم شاید محال باشه ..